از يك گروه دانش آموز خواستند اسامي « عجايب هفت گانه » را بنويسند.علي رغم اختلاف نظرها ، اكثراً اين ها را جزء عجايب هفت گانه نام بردند: 1- اهرام مصر 2 - تاج محل 3 - دره بزرگ ( به نام گراند كانيون در آمريكا ) 4- كانال پاناما 5 - ساختمان امپايراستيت 6 - كليساي پطرس مقدس 7 - ديوار بزرگ چين
آموزگار هنگام جمع كردن نوشته هاي دانش آموزان ، متوجه شد كه يكي از آن ها هنوز كارش را تمام نكرده است. از دانش آموز پرسيد كه آيا مشكلي دارد. دانش آموز جواب داد : « بله كمي مشكل دارم ، چون تعداد شگفتي ها خيلي زياد است و نمي دانم كدام را بنويسم .»
آموزگار گفت : « آن هايي را كه نوشته اي نام ببر شايد ما هم بتوانيم كمك كنيم.»
دانش آموز با ترديد جواب داد : به نظر من « عجايب هفت گانه » دنيا عبارتند از :
1- ديدن 2 - شنيدن 3 - لمس كردن يا نوازش كردن 4 - چشيدن 5 - احساس كردن 6 - خنديدن 7 - دوست داشتن.
اتاق در چنان سكوتي فرو رفت كه حتي صداي زمين افتادن سنجاق شنيده مي شد.
آن چيزهايي كه به نظرمان ساده و معمولي مي رسند و آن ها را ناديده و دست كم مي گيريم ، حقيقتاً شگفت انگيزند! و با ملايمت به يادمان مي آورند كه با ارزش ترين چيزهاي زندگي ساخته ي دست انسان نيستند و آن ها را نمي توان خريد. و شگفت آور اين كه هر انساني اين عجايب هفت گانه عالم را در درون خود دارد و بي خبر به دنبال عجايب ساختگي بيروني مي گردد.
سال ها دل طلب جام جم از ما مي كرد آن چه خود داشت زبيگانه تمنا مي كرد